Positieve bedrijfscijfers voeren boventoon

In de loop van oktober kwamen traditiegetrouw steeds meer derdekwartaalcijfers naar buiten. Voor de aandelenmarkten is deze cijferregen in de herfst de laatste graadmeter van de winstontwikkeling van bedrijven het afgelopen kalenderjaar. Wereldwijd gaat het goed met de zaken. Onder andere het bekendste Nederlandse aandeel Royal Dutch Shell draaide één van de beste kwartalen uit haar geschiedenis (36% winstgroei t.o.v. Q3 2017). Wereldwijd laat het bedrijfsleven een solide winstgroei zien, waarbij vooral de VS met een economische groei van 4% dit jaar voorop blijft lopen.

Dreigt oververhitting?

Als de economie op volle toeren draait, ligt oververhitting op de loer. Een matige inflatie van 2% is prima, maar als de geldontwaarding groter wordt, verliest de groei haar glans. Centrale bankiers zijn er om de prijsstabiliteit te bewaken en hebben hier verschillende middelen voor. Een geleidelijke verhoging van de rente is het meest gebruikte middel om inflatie te beteugelen en de FED heeft, of Trump dat nu leuk vindt of niet, al verschillende rentestappen gezet. De ECB is nog bezig om zijn opkoopprogramma voor obligaties af te bouwen (het restant van een extreme economische stimuleringsmaatregel) en gaat op zijn vroegst volgend jaar aan renteverhogingen denken. De economische groei in Europa loopt achter bij die in de VS en het is logisch dat het afremmen nog even kan wachten. Italië vindt zelfs, bij monde van haar nieuwe regering, dat er nog flink gestimuleerd moet worden en laat de staatsschuld naar recordhoogten stijgen. Griekse toestanden liggen op de loer, maar dan van een veel grotere omvang dan die van de kleine Griekse economie.

De politiek wil liever stimuleren dan afremmen

Niets menselijks is politici vreemd en stimuleren is nou eenmaal leuker dan afremmen. Nu is ‘mister debt’ Trump wel een heel extreem voorbeeld van iemand die uitsluitend gericht is op (eigen) groei, maar de gemiddelde (minister)president wil graag en hard groeien. Centrale bankiers zijn in het leven geroepen om de ondankbare taak van het afremmen (of verminderen van stimulering), indien nodig, te vervullen en doen dat over het algemeen heel verstandig. Toch blijft het een gevoelig spel van wikken en wegen en de woorden van centrale bankiers worden door de aandelenmarkten op een goudschaaltje gewogen. Zolang de economie gezond blijft groeien, is het verhogen van de rente (terug naar normale niveaus) in principe iets om blij mee te zijn.

Koersen lopen vooruit op economische ontwikkelingen

De grote economische groei die we nu meemaken is een voorbode van een periode waarin die groei zal afvlakken en aandelenkoersen kunnen hier een voorschot op nemen. Dat is de spannende fase waarin we nu verkeren. Spannend omdat we niet weten wanneer die groei eindigt en spannend omdat we niet weten hoe hard we op enig moment terug zullen vallen. Rond stuiterende politici (en nog erger: beleggingsgoeroes) maken het beeld er niet rustiger op, maar ook in onrustige tijden kunnen koersen per saldo nog blijven stijgen. Stap je eruit en bleek dat te vroeg, dan loop je de nodige koerswinst – voor een mooi lange termijn gemiddelde – mis. En al was je wel op tijd, wanneer kom je dan weer terug? Ook hier ligt een matig rendement op de loer…

Ergo: Heb je voldoende beleggingshorizon? Blijf dan gewoon belegd, mits goed gespreid en tegen lage kosten.