De voortdurende positieve ontwikkelingen op de aandelenbeurzen blijven velen verbazen. Ondanks de soms sombere en wispelturige berichtgeving in de media, laten beleggers zich niet snel van de wijs brengen. Beleggers zijn klaarblijkelijk positiever gestemd over de economische vooruitzichten dan menig econoom of beleggingsspecialist.

In de Verenigde Staten presteerden bijna 80% van de beursgenoteerde bedrijven afgelopen kwartaal beter dan eerder door analisten werd verwacht. In Europa bedroeg dit percentage 50%. Zeker geen percentages om somber bij te worden. De bomen lijken vandaag de dag tot aan de hemel te groeien. Hoe lang kan dit nog doorgaan?

Eerder schreef ik in de Actualiteit: Beleggers hebben geen reden tot klagen dat er onder de aandelenmarkten een denkbeeldige betonnen plaat ligt. Telkens blijkt dat het negatieve nieuws hier geen vat op krijgt. De plaat blijft onaangetast. Hoewel er in Europa sprake is van een afvlakkende groei, blijft de koopkracht voor het werkend deel van de bevolking aardig op peil. De werkgelegenheid ontwikkelt zich, zij het in een minder hoog tempo, daarbij nog steeds heel goed. Veel beursgenoteerde bedrijven tonen bovendien bevredigende bedrijfsresultaten. De belastingdruk neemt komend jaar in de meeste landen verder af, waardoor de bestedingsruimte van de consument groeit.

VS en China

De komende maand zijn vele beleggersogen gericht op de mogelijke deal tussen de VS en China. Weliswaar gaat de ontmoeting tussen Trump en Xi – door de onverwachts grote sociale onrust in Chili  – niet door, maar de heren hebben besloten op zoek te gaan naar een alternatieve ontmoetingsplaats. Het begint er steeds meer op te lijken dat de geesten rijp zijn voor het sluiten van een handelsdeal.

Sowieso blijkt nogal eens dat de soep niet zo heet wordt gegeten als zij door Trump wordt opgediend. Niet zelden besluit president Trump immers zeer kort voor het moment waarop de boycot  effectief zou worden, deze tijdelijk in te trekken of substantieel te verzachten. Tegelijk moeten wij ons realiseren dat Trump volstrekt onvoorspelbaar is in zijn handelen en een fragiel optimisme snel weer de kop in kan drukken.

Brexit

De problematiek rond de Brexit veroorzaakt zo nu en dan ook enige onrust op de financiële markten. Het Engelse ‘kluchtparlement’ wordt door het vasteland steeds minder serieus genomen. Hierdoor bestaat de neiging bij nieuwe ontwikkelingen rondom de Brexit de schouders op te halen.

Regeringsbeleid slaat de plank mis

Waar wij ons meer zorgen over maken is de voortdurende verzwakking van het draagvlak in de samenleving van de gevestigde politiek, zowel nationaal als internationaal. De dames en heren politici lijken de tijdgeest niet meer goed aan te voelen en slaan de plank nogal eens mis met hun beleidsmaatregelen.

Waar het draagvlak ontbreekt, krijgen sommige (groepen) burgers de neiging voor eigen rechter te gaan spelen en politieke beslissingen te negeren. Als gevolg hiervan dreigt de politieke besluitvorming minder effectief te worden en nemen de maatschappelijke kosten van relevante of noodzakelijke veranderingen hand over hand toe. De overheid dient juist te zorgen voor duidelijkheid, rust en een zo bestendig mogelijke economische groei.

Terug naar de bomen die tot aan de hemel lijken te groeien

Hoe nu verder? Beleggers hebben vandaag de dag nauwelijks alternatieven. De rente is en blijft voorlopig extreem laag. Vastgoed ligt inmiddels op een extreem hoog niveau en wordt daarmee gevoeliger voor eventuele rentestijgingen. De koersontwikkeling van aandelen daarentegen loopt het laatste jaar nagenoeg in de pas met de koers/winstontwikkeling. Hierdoor ligt het neerwaarts beleggingsrisico ten opzichte van een jaar geleden niet veel hoger.

Wat ons betreft voldoende reden om als belegger te blijven vertrouwen op uw goed gespreide en kwalitatief hoogwaardige portefeuille.