Hoewel de aantallen bescheiden zijn, zijn wij de afgelopen maand door enkele relaties gebeld met de vraag wat wij qua koersontwikkeling verwachten rond de uittredingsdatum van het Verenigd Koninkrijk uit de Europese Unie (EU). We zijn als Europeanen deelgenoot en toeschouwer van ’s werelds meest unieke en bij tijd en wijle spannende, vermakelijke en tegelijk risicovolle politieke klucht. De aanloop naar de apotheose is een redelijke lange weg geweest en zat vol voetangels en klemmen. Het begon allemaal met ongewoon felle, stekelige en energieke speeches van met name de heren Nigel Farage en Boris Johnson in het Europese en Engelse parlement. Door effectief op de onderbuikgevoelens van de onzeker wordende Engelsen in te spelen, wisten zij tegen alle verwachtingen in een kleine meerderheid voor vertrek uit de EU te verzamelen.

Zou May ooit voor Europa buigen?

Europa hield de adem in, want een volstrekt unieke politieke werkelijkheid drong zich aan ons op. Gaandeweg kregen de Engelsen en de andere burgers van de EU een steeds beter en completer beeld van de consequenties van de aanstaande Brexit. De doemscenario’s stapelden zich op en tegelijk nam de onzekerheid navenant toe. De ‘routekaart’ naar 29 maart 2019 bleek echter rigide en leidend te zijn. Tot veler verbazing hield de EU haar rug consequent recht en gaven zij geen strobreed toe aan de Engelsen, die terecht werden gezien als de grote spelbreker. En natuurlijk, een spelbreker kan en mag je als EU niet belonen, zo luidde de communis opinio. Komende week, op 11, 12 en 13 maart, vinden er volgtijdelijk in het Engelse parlement de nodige stemmingen plaats. Als deze stemmingen geen resultaat opleveren dan volgt er op 14 maart een stemming over een uitstel. De kans daarop ligt volgens ons rond fiftyfifty.

De stevige plenaire debatten in het Britse House of Commons zijn een lust voor het oog en oor. De bekendste parlementsvoorzitter van de wereld, John Bercow, moet naarmate de Brexit datum dichterbij komt en de debatten emotioneler worden, steeds harder schreeuwen of met zijn staf op de grond slaan om de orde nog enigszins te beteugelen. Met het oplopen van de spanningen neemt bij sommige beleggers de onzekerheid over de nabije koersvorming eveneens toe. Hoewel de problemen die een eventuele Brexit tot gevolg zullen hebben niet gebagatelliseerd mogen worden, verwachten wij niet dat de koersen extreem zullen gaan bewegen. De belangrijkste reden hiervoor is dat wij verwachten, dat als door de Brexit bepaalde zaken teveel pijn gaan doen, er door de EU of individuele landen snel water bij de wijn wordt gedaan.

De onderlinge afhankelijkheid is eenvoudigweg te groot om de zaken volledig in het honderd te laten lopen. Bedrijven en mensen zijn doorgaans creatief en oplossingsgericht. Niemand heeft er belang dat handelstrajecten compleet stil komen te liggen. Vooraf is er echter veel ketelmuziek, maar als het puntje bij het paaltje komt dan blijken wij opeens veel vindingrijker te zijn dan wij eerder dachten. De huidige gebeurtenis doet ons denken aan de periode rond de eeuwwisseling. Allerwegen werden er grote drama’s en vastlopende computersystemen verwacht. Maar al snel bleek dat met de start van het nieuwe millennium er niets aan de hand was. De systemen snorden gewoon door en de grote angst voor de millennium bug bleek een non-issue te zijn. “De mens lijdt het meest voor het lijden dat hij vreest” of zoals het in een overeenkomstig Engels versje verwoord is:

“Too often we suffer most sorely

And thereby feel most poorly

From dreaded aches and pains.”

Los van het feit dat de uitkomst van de discussies in het Engelse parlement zich niet laat voorspellen, denken wij dat achteraf zal blijken dat de economische schade als gevolg van een eventuele harde Brexit mee zal vallen. Waarschijnlijk is wel dat rond de feitelijke datum van 29 maart 2019 de koersen volatieler zullen zijn. Zoals altijd houden wij het hoofd koel en blijven wij vasthouden aan de wetenschap dat ernstige incidenten of conflicten in het verleden de beurzen per saldo marginaal structureel hebben beïnvloed. De economie kent wat dat betreft een krachtige eigen dynamiek.

Tenslotte komen eind maart president Xi Jinping van China en Donald Trump van de Verenigde Staten bij elkaar voor hopelijk het ondertekenen van een nieuwe en historische handelsovereenkomst. Hiermee kan een einde komen aan de handelsoorlog tussen deze beide landen. Het optimisme hierover is grotendeels al in de koersen verwerkt.